W siewie zbóż najczęściej spotyka się siew rzędowy, wykonywany siewnikiem z redlicami. Jego cechą rozpoznawczą jest to, że nasiona (a później rośliny) układają się w równoległe rzędy o dość stałym rozstawie. Na ilustracjach tego typu zwykle widać wyraźne linie lub pasma roślin, a przestrzenie między nimi są względnie regularne.
Odpowiedź "rzutowym" jest nieprawidłowa, bo siew rzutowy polega na rozsiewaniu nasion na powierzchni pola (ręcznie lub rozsiewaczem), a następnie ich płytkim przykryciu. Efekt końcowy to brak wyraźnych linii – rozmieszczenie jest bardziej losowe i "dywanowe".
Odpowiedź "punktowym" nie pasuje, ponieważ siew punktowy oznacza odkładanie nasion pojedynczo (lub w bardzo małych dawkach) w równych odstępach wzdłuż rzędu. Taki układ daje wyraźne pojedyncze punkty w linii, typowe np. dla niektórych roślin uprawianych z precyzją, a nie dla klasycznego obrazu łanu zboża.
Odpowiedź "gniazdowym" również jest błędna: w siewie (sadzeniu) gniazdowym nasiona umieszcza się w grupach (gniazdach) w określonych miejscach. Na obrazie spodziewalibyśmy się więc powtarzalnych skupisk, a nie ciągłych rzędów.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy na ilustracji dominuje układ linii (rzędy), losowej rozsypki (rzut), pojedynczych punktów (punktowy) czy skupisk (gniazda). Dopiero potem wybierz nazwę metody.
