Silnik trójfazowy z tabliczką znamionową 690/400 V ma podane dwa dopuszczalne napięcia pracy, zależnie od sposobu połączenia uzwojeń:
- 690 V – gdy uzwojenia są połączone w gwiazdę (Y),
- 400 V – gdy uzwojenia są połączone w trójkąt (Δ).
W rozruchu gwiazda-trójkąt (Y/Δ) silnik startuje w połączeniu Y, aby zmniejszyć prąd rozruchowy (uzwojenia "widzą" mniejsze napięcie niż w Δ), a po rozpędzeniu przełącza się na Δ do normalnej pracy.
Kluczowe jest, że pytanie dotyczy napięcia międzyprzewodowego sieci. Jeżeli silnik ma docelowo pracować w Δ na napięciu 400 V, to sieć musi mieć właśnie 400 V między przewodami fazowymi. Stąd poprawna odpowiedź to 400 V.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 230 V – to typowe napięcie jednofazowe (fazowe) w instalacjach niskiego napięcia, ale pytanie mówi o napięciu międzyprzewodowym w sieci trójfazowej oraz o silniku 690/400 V.
- 133 V – taka wartość bywa wynikiem nieuprawnionych przekształceń (np. dzielenia przez 3) i nie odpowiada standardowemu napięciu zasilania silnika 3-fazowego w tym kontekście.
- 690 V – ta wartość jest poprawna tylko dla pracy silnika w Y, ale rozruch Y/Δ jest typowo realizowany w sieci 400 V dla silników oznaczonych 690/400 V, które po rozruchu przechodzą na Δ przy 400 V.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz zapis "690/400 V", traktuj go jako parę Y/Δ – wyższa liczba odpowiada Y, niższa Δ. Dla rozruchu Y/Δ w typowej sieci zakładowej wybierasz napięcie odpowiadające pracy w Δ.
