Skrócenie jednej kończyny dolnej (np. po złamaniu) może prowadzić do asymetrii obciążenia i do pochylenia miednicy w płaszczyźnie czołowej. Taka zmiana ustawienia miednicy nie jest zmianą "w samym kręgosłupie", lecz bodźcem mechaniczno-czynnościowym, na który ciało reaguje kompensacją.
Najbardziej bezpośrednio na ustawienie miednicy reaguje odcinek lędźwiowy, ponieważ łączy tułów z miednicą i przenosi obciążenia z górnej części ciała na obręcz miedniczną. W efekcie może pojawić się skolioza czynnościowa (odwracalna), która bywa widoczna w postawie i może współwystępować z napięciem mięśni przykręgosłupowych oraz mięśni obręczy biodrowej.
Odpowiedź "piersiowym" jest typowym skojarzeniem ze skoliozą, ale w mechanizmie wynikającym z różnicy długości kończyn punkt kompensacji zaczyna się niżej, od miednicy i lędźwi. Odpowiedź "krzyżowym" jest nieadekwatna, bo kość krzyżowa jest elementem miednicy i nie opisuje się tu typowo skoliozy jako odcinka ruchomego kręgosłupa. Odpowiedź "szyjnym" nie pasuje do mechanizmu, ponieważ nierówność kończyn dolnych nie powoduje pierwotnej kompensacji na poziomie szyi.
W praktyce masażysty ważne jest, by rozpoznawać, że przyczyna może leżeć poza kręgosłupem (kończyna/miednica), a masaż powinien wspierać komfort i równowagę napięciową, równolegle do ewentualnego wyrównania długości kończyn odpowiednimi metodami medycznymi.
