Dpi (dots per inch) oznacza liczbę punktów/kropek przypadających na jeden cal długości. Jest więc jednostką rozdzielczości i w praktyce opisuje, jak drobny detal potrafi zarejestrować lub odtworzyć urządzenie.
W przygotowalni poligraficznej dpi spotyka się przede wszystkim w dwóch obszarach:
- Skanowanie – rozdzielczość skanera wpływa na ilość szczegółów w obrazie cyfrowym. Zbyt niskie dpi powoduje utratę detalu, a zbyt wysokie może niepotrzebnie zwiększać rozmiar plików bez korzyści jakościowej.
- Naświetlanie (imagesetter/platesetter, CtF/CtP) – dpi opisuje precyzję, z jaką urządzenie potrafi naświetlić materiał światłoczuły (film lub formę). Im wyższa rozdzielczość, tym dokładniejsze odwzorowanie elementów rastrowych i drobnych detali.
Dlatego odpowiedź "rozdzielczością naświetlania i skanowania" jest trafna: wskazuje właściwy obszar zastosowania jednostki dpi (urządzenia wejściowe i wyjściowe w przeddruku).
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "liniatura rastra autotypijnego" – liniatura jest zwykle wyrażana w lpi (lines per inch), a nie w dpi. To częsta pomyłka, bo oba parametry odnoszą się do "gęstości", ale dotyczą różnych zjawisk.
- "zapis danych związanych z impozycją" – impozycja opisuje ułożenie stron na arkuszu, a nie rozdzielczość. To zagadnienie organizacji montażu, a nie jednostki miary jakości obrazu.
- "zapis grafiki wektorowej" – grafika wektorowa jest opisana matematycznie i jest w dużej mierze niezależna od rozdzielczości; dpi staje się istotne dopiero przy rasteryzacji (np. w RIP) do postaci bitmapy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się dpi, myśl o rozdzielczości urządzeń (skaner, drukarka, naświetlarka). Jeśli pojawia się liniatura rastra, szukaj lpi.
