Recepta sph +2,25 cyl -2,25 oś 45° opisuje korekcję sfero-cylindryczną. Aby określić rodzaj astygmatyzmu, nie wystarczy spojrzeć na sam znak cylindra. Trzeba wyznaczyć moce w dwóch głównych przekrojach (meridianach): wzdłuż osi cylindra oraz w przekroju do niej prostopadłym.
1) Moc w meridianie osi cylindra
W meridianie odpowiadającym osi cylindra (45°) cylinder nie działa, więc moc = sph = +2,25 D.
2) Moc w meridianie prostopadłym
W meridianie prostopadłym (45° + 90° = 135°) działa pełna moc cylindra, więc moc = sph + cyl = +2,25 D + (-2,25 D) = 0,00 D.
Wniosek o typie astygmatyzmu
Jeden główny przekrój ma moc dodatnią (+2,25 D), a drugi jest emmetropijny (0,00 D). To odpowiada astygmatyzmowi nadwzrocznemu prostemu (zwykłemu): "prosty" oznacza, że tylko jeden meridian wymaga korekcji sferycznej (drugi jest bliski zera), w przeciwieństwie do astygmatyzmu złożonego, gdzie oba meridiany są dodatnie albo oba ujemne.
Dlaczego "skośny"?
Określenie kierunku wynika z osi 45°. Osie w okolicach 0/180° lub 90° traktuje się jako poziome/pionowe, natomiast wartości pośrednie (np. 45° lub 135°) wskazują na astygmatyzm skośny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "mieszany …" byłby wtedy, gdy jeden meridian jest dodatni, a drugi ujemny. Tutaj drugi meridian ma 0,00 D, więc nie ma składowej krótkowzrocznej.
- "… odwrotny" dotyczy innej klasyfikacji związanej z położeniem osi (w pobliżu 90° vs 180°). Oś 45° wskazuje przede wszystkim na wariant skośny.
- "nadwzroczny, złożony …" oznaczałby, że oba meridiany mają moce dodatnie. Tutaj jeden meridian jest równy 0,00 D, więc nie jest to astygmatyzm złożony.
Na egzaminie warto pamiętać regułę: oś cylindra = meridian bez cylindra, a drugi meridian to sph + cyl. Dopiero potem klasyfikuj typ.
