Na ilustracji rozpoznawalny jest pryzmat Fresnela. Wskazują na to dwie cechy diagnostyczne: (1) liczne, równoległe linie na widoku czołowym oraz (2) profil schodkowy (piłokształtny) widoczny w przekroju. Taka konstrukcja pozwala uzyskać efekt pryzmatyczny przy małej grubości elementu (często w formie folii naklejanej na szkło okularowe).
Dlaczego poprawna jest "tropia"?
Pryzmaty stosuje się głównie w zaburzeniach widzenia obuocznego, gdy trzeba "przesunąć" obraz na siatkówce, aby skompensować odchylenie osi wzrokowej. Tropia (zez jawny) to odchylenie widoczne bez testów prowokacyjnych; może powodować dwojenie lub supresję. Odpowiednio dobrany pryzmat może kompensować to odchylenie i zmniejszać dolegliwości (np. diplopię).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Presbyopia (starczowzroczność) wynika ze spadku akomodacji i koryguje się ją przede wszystkim soczewkami dodatnimi do bliży (np. okulary do czytania, rozwiązania progresywne), a nie pryzmatem Fresnela.
- Anizeikonia oznacza różnicę wielkości obrazów siatkówkowych między oczami. Do jej korekcji stosuje się rozwiązania eikoniczne (specjalne konstrukcje soczewek), natomiast pryzmat zmienia kierunek biegu promieni i położenie obrazu, nie jest typowym narzędziem do wyrównywania wielkości obrazów.
- Astygmatyzm jest wadą refrakcji związaną z różną mocą optyczną w prostopadłych południkach. Koryguje się go soczewkami cylindrycznymi lub torycznymi, a nie elementem o działaniu pryzmatycznym jak Fresnel.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz "rowkowanie" i schodkowanie typowe dla Fresnela, myśl o działaniu pryzmatycznym i zaburzeniach obuocznych (tropie/forie), a nie o typowych wadach refrakcji jak astygmatyzm.
