Soczewki fotochromowe zawierają związki chemiczne, które pod wpływem promieniowania UV przechodzą odwracalną przemianę. Skutkiem tej przemiany jest zmiana pochłaniania światła widzialnego: na zewnątrz (więcej UV) soczewka ciemnieje, a wewnątrz (mniej UV) jaśnieje. Oznacza to, że zmienia się ilość światła przechodzącego przez soczewkę, czyli jej transmitancja.
Odpowiedź "polaryzacja" jest nieprawidłowa, ponieważ soczewki fotochromowe nie muszą wprowadzać selektywnego tłumienia drgań w jednym kierunku. Polaryzacja jest cechą soczewek polaryzacyjnych, stosowanych głównie do redukcji olśnień od powierzchni poziomych (np. wody, jezdni), a nie mechanizmem ściemniania zależnym od UV.
Odpowiedź "dwójłomność" (birefringencja) dotyczy materiałów anizotropowych, w których światło rozdziela się na dwa promienie o różnych współczynnikach załamania. To zjawisko nie jest typowym, celowo wykorzystywanym efektem w soczewkach fotochromowych okularowych i nie opisuje ich podstawowej funkcji użytkowej.
Odpowiedź "reflaktancja" (często spotyka się też zapis "reflektancja") odnosi się do udziału światła odbitego od powierzchni. W soczewkach fotochromowych mogą występować powłoki antyrefleksyjne wpływające na odbicia, ale nie jest to cecha definiująca fotochrom. Kluczowe jest to, że fotochrom zmienia przepuszczalność (transmitancję), a nie samo odbicie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się fotochrom, myśl o "ściemnianiu/rozjaśnianiu", a więc o zmianie ilości światła przechodzącego przez soczewkę.
