Raport płuczkowy to element dokumentacji dobowej, w którym porządkuje się informacje o gospodarce materiałami płuczkowymi oraz (zależnie od wzoru) o przygotowaniu i zużyciu dodatków. Jedną z kluczowych pozycji jest stan końcowy, czyli ilość materiału, jaka pozostaje na koniec dnia sprawozdawczego.
W praktyce "stan końcowy" ustala się na podstawie ewidencji magazynowej w raporcie: uwzględnia się stan początkowy, wszystkie przyjęcia (dostawy, przesunięcia na magazyn) oraz wydania/zużycia w ciągu doby. W wielu wzorach raportu jest to osobna rubryka, którą należy poprawnie odczytać dla konkretnego materiału.
W tym zadaniu sprawdzana jest umiejętność poprawnej identyfikacji właściwego wiersza (Bentonit Specjal) i właściwej kolumny (stan końcowy). Poprawna wartość to 7 000 kg, czyli ilość pozostała na koniec dnia po rozliczeniu dobowym.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne? Każda z nich odpowiadałaby innemu możliwemu stanowi magazynowemu (zbyt niskiemu lub zbyt wysokiemu) i wskazywałaby na błąd w odczycie raportu, np. wybranie stanu początkowego zamiast końcowego, odczyt z sąsiedniej kolumny (np. przychód/rozchód), albo pomylenie wierszy w tabeli. Typową pułapką jest też mechaniczne przyjmowanie, że "końcowy" musi być większy, podczas gdy w rzeczywistości zależy od rozchodu i przychodu w danym dniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zlokalizuj nagłówek kolumny (czy to na pewno "stan końcowy"), a dopiero potem odczytaj liczbę w wierszu danego materiału. Zwróć uwagę na zapis tysięcy (np. spacja w "7 000"), aby nie popełnić błędu przepisywania.
