Autoklaw sterylizuje poprzez działanie nasyconej pary wodnej pod ciśnieniem, czyli tzw. wilgotnego gorąca. Taka metoda jest szczególnie skuteczna w przypadku układów wodnych, ponieważ para wodna łatwo przekazuje ciepło i umożliwia szybkie niszczenie drobnoustrojów.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "wodę i wodne roztwory substancji termostabilnych": woda oraz roztwory wodne mogą być wyjaławiane w autoklawie, o ile składniki nie ulegają rozkładowi w podwyższonej temperaturze (czyli są termostabilne). To jest kluczowy warunek doboru metody: nawet roztwór wodny nie powinien być autoklawowany, jeśli zawiera substancje wrażliwe na ciepło.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów technologicznych:
- "podłoża maściowe, substancje lecznicze oraz tuby" – podłoża maściowe nie są wodnymi roztworami; wiele z nich nie nadaje się do sterylizacji parą. Dodatkowo "substancje lecznicze" jako kategoria jest zbyt szeroka: część jest termolabilna. Również tuby mogą nie tolerować warunków autoklawu w zależności od materiału.
- "roztwory olejowe i sprzęt niezbędny do sporządzenia leku" – roztwory olejowe nie są odpowiednim medium dla sterylizacji parą wodną (brak układu wodnego, inne właściwości cieplne). "Sprzęt" także nie jest jednorodną grupą: część narzędzi można sterylizować, ale część nie, więc odpowiedź jest zbyt ogólna i przez to błędna.
- "parafinę płynną oraz butelki do płynów i kropli" – parafina płynna jest oleista i nie stanowi roztworu wodnego, więc nie jest typowym materiałem do sterylizacji parą. Także "butelki" zależą od rodzaju materiału i przeznaczenia; bez doprecyzowania nie można tego uznać za regułę.
W praktyce receptury aptecznej ważne jest rozróżnienie: autoklaw jest świetny dla tego, co jest wodne i odporne na temperaturę, natomiast dla składników wrażliwych na ciepło lub dla układów niewodnych zwykle rozważa się inne podejścia (np. filtrację jałową), zgodnie z procedurami.
