W merchandisingu zasada komplementarności oznacza umieszczanie obok siebie towarów, które naturalnie do siebie pasują i są często kupowane łącznie, ponieważ zaspokajają powiązaną potrzebę klienta. W sklepie odzieżowym płaszcz, szal i nakrycie głowy stanowią typowy zestaw na chłodniejsze dni: klient, który wybiera okrycie wierzchnie, często dobiera do niego dodatki. Taka ekspozycja skraca czas poszukiwania, podpowiada komplet i zwiększa szansę na zakup więcej niż jednego produktu.
Odpowiedź "komplementarności." jest więc poprawna, bo opisuje relację "uzupełniania się" asortymentu w jednej ekspozycji (sprzedaż zestawowa/dosprzedaż).
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu:
- "dostępności towarów." dotyczy zapewnienia łatwego dostępu do produktu (np. odpowiednia wysokość zawieszenia, liczba sztuk, możliwość wzięcia z półki), a nie tego, jakie grupy produktów zestawiamy obok siebie.
- "substytucyjności." odnosi się do towarów zastępczych (klient wybiera jeden zamiast drugiego, np. dwa podobne modele płaszcza). Szal i czapka nie zastępują płaszcza, tylko go uzupełniają.
- "przejrzystości." dotyczy czytelnego, uporządkowanego układu ekspozycji (łatwość orientacji, logiczne grupowanie, widoczne ceny/rozmiary). W pytaniu kluczowe jest jednak zestawienie produktów komplementarnych, a nie sam porządek ekspozycji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się przykład "kompletu" (odzież + dodatki, produkt główny + akcesoria), najczęściej sprawdzana jest właśnie komplementarność, a nie substytucja czy ogólne zasady estetyki ekspozycji.
