Sprzęgło cierne to takie sprzęgło, w którym przeniesienie momentu obrotowego odbywa się dzięki tarciu między dwiema (lub więcej) powierzchniami, które są do siebie dociskane. W praktyce bardzo często są to tarcze sprzęgłowe z okładzinami ciernymi oraz element dociskowy (np. tarcza dociskowa) współpracujący ze sprężynami lub innym układem wytwarzającym siłę docisku.
W zadaniu rozpoznanie polega na wychwyceniu na rysunku cech konstrukcyjnych typowych dla sprzęgła ciernego:
- obecność tarcz lub powierzchni ciernych (często pokazanych jako dwie współpracujące powierzchnie),
- elementy sugerujące okładziny cierne albo strefę tarcia,
- układ docisku (sprężyny, dźwignie dociskowe, pierścień dociskowy) lub przynajmniej wyraźnie zaznaczona część dociskająca,
- możliwość rozłączania (konstrukcja wskazuje na sprzęgło rozłączne, a nie stałe połączenie wałów).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "C", ponieważ odpowiada rysunkowi przedstawiającemu sprzęgło działające na zasadzie tarcia (zestaw elementów ciernych i docisk). Pozostałe rysunki w takich zestawach zadań zwykle przedstawiają inne rodzaje sprzęgieł, np. sztywne połączenia, sprzęgła kłowe/zębate (gdzie moment przenoszą zazębione wypusty) albo sprzęgła elastyczne (gdzie kluczowa jest wkładka gumowa lub element sprężysty). W tych rozwiązaniach nie ma pary powierzchni ciernych dociskanych do siebie w celu regulowanego przenoszenia momentu, więc nie spełniają definicji sprzęgła ciernego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli na rysunku widzisz "pakiet tarcz" lub dwie powierzchnie, które wyglądają jak dociskane do siebie oraz element odpowiadający za docisk, to najczęściej jest to sprzęgło cierne. Jeśli natomiast widać kły, zęby lub jednoznacznie sztywne łączenie części bez strefy tarcia, to nie jest to sprzęgło cierne.
