KWALIFIKACJA EKA4 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 32.
Średni stan zatrudnienia w przedsiębiorstwie w I kwartale br. wynosił 600 pracowników. W badanym okresie przyjęto do pracy 12 pracowników, a z 18 pracownikami rozwiązano stosunek pracy. Wskaźnik zwolnień w badanym okresie wyniósł
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wskaźnik zwolnień oblicza się jako udział liczby rozwiązanych stosunków pracy w średnim stanie zatrudnienia w okresie, razy 100%.
W tym kwartale zwolniono 18 osób przy średnim zatrudnieniu 600, więc 18/600 = 0,03, czyli 3,00%. Przyjęcia (12) nie wpływają na wskaźnik zwolnień.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu podano trzy kluczowe informacje: średni stan zatrudnienia w okresie (600 osób), liczbę przyjęć (12 osób) oraz liczbę zwolnień, rozumianych jako rozwiązanie stosunku pracy (18 osób). Pytanie dotyczy wyłącznie wskaźnika zwolnień, więc do obliczeń wykorzystuje się dane o zwolnieniach i średnim zatrudnieniu.

Definicja stosowana w zadaniach egzaminacyjnych: wskaźnik zwolnień w okresie to relacja liczby pracowników, z którymi rozwiązano stosunek pracy, do średniego stanu zatrudnienia w tym samym okresie, wyrażona w procentach.

Krok po kroku:

  • liczba zwolnień: 18
  • średni stan zatrudnienia: 600
  • iloraz: 18 / 600 = 0,03
  • zamiana na procent: 0,03 × 100% = 3%

Zatem poprawny wynik to 3,00%.

Dlaczego pozostałe wartości są błędne?

  • 2,00% – taki wynik mógłby się pojawić przy błędnym podstawieniu innych danych lub przy pomyłce rachunkowej (np. przyjęcie innego mianownika).
  • 1,00% – to typowy błąd skali (np. potraktowanie 18/600 jako 0,01) albo nieuwzględnienie mnożenia przez 100%.
  • 5,00% – może wynikać z mylenia wskaźnika zwolnień z innym wskaźnikiem (np. ogólnym ruchem zatrudnienia) lub z zaokrągleń "na oko" bez obliczeń.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści występują jednocześnie przyjęcia i zwolnienia, najpierw sprawdź, który wskaźnik jest wymagany. Do wskaźnika zwolnień nie dodaje się przyjęć i nie liczy się salda – liczy się wyłącznie udział zwolnień w średnim zatrudnieniu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej liczy się go jako: liczba zwolnień w okresie / średni stan zatrudnienia w okresie × 100%. W praktyce kadrowej "zwolnienia" to rozwiązania stosunku pracy. Ważne jest użycie średniego zatrudnienia jako mianownika, a nie stanu na koniec okresu.
To uśredniona liczba pracowników zatrudnionych w badanym okresie (np. kwartale), używana do porównań i obliczania wskaźników. Dzięki uśrednieniu unika się błędu wynikającego z wahań zatrudnienia w trakcie okresu (przyjęcia i zwolnienia w różnych dniach).
Ponieważ wskaźnik zwolnień ma mierzyć skalę odejść z firmy, a nie ruch zatrudnienia ogółem. Przyjęcia są potrzebne do innych miar (np. wskaźnika przyjęć lub wskaźnika fluktuacji). W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest dopasowanie danych do definicji wskaźnika.
Potrzebujesz dwóch liczb: liczby pracowników, z którymi rozwiązano stosunek pracy w danym okresie oraz średniego stanu zatrudnienia w tym samym okresie. Następnie dzielisz zwolnienia przez średnie zatrudnienie i wynik mnożysz przez 100%.
W typowych zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się mianownik jako średni stan zatrudnienia, bo jest bardziej porównywalny. Liczenie od stanu na koniec okresu może zniekształcać wynik, jeśli w trakcie okresu były znaczne zmiany. Zawsze sprawdzaj, co podaje treść zadania.
Stosuj stały schemat: (1) zapisz wzór, (2) podstaw liczby z jednostkami/znaczeniem, (3) wykonaj dzielenie, (4) dopiero na końcu pomnóż przez 100% i zaokrąglij. Częsty błąd to podanie ułamka dziesiętnego zamiast procentu lub pomyłka w mianowniku.
Wskaźnik zwolnień dotyczy tylko odejść (rozwiązanych umów). Fluktuacja bywa ujmowana szerzej jako ruch pracowników (odejścia i często także przyjęcia) oraz rotacja w firmie. Na egzaminie zwracaj uwagę na nazwę wskaźnika, bo determinuje, które dane z treści wykorzystać.
Liczy się je m.in. w raportach okresowych (miesięcznych/kwartalnych/rocznych), przy analizie stabilności zatrudnienia, w ocenie skuteczności rekrutacji i retencji oraz przy porównaniach między działami. W jednostce organizacyjnej pomagają też planować koszty pracy i potrzeby szkoleniowe.
Najczęstsze pułapki to: użycie liczby przyjęć zamiast zwolnień, liczenie "salda" (przyjęcia minus zwolnienia), dzielenie przez złą podstawę (np. 12 zamiast 600) oraz brak przeliczenia na procent (pominięcie mnożenia przez 100). Pomaga zapisanie wzoru przed obliczeniami.
Oceń rząd wielkości: 18 zwolnień na 600 osób to mniej niż 1/10 (10%) i więcej niż 1/100 (1%), więc wynik powinien być "kilka procent". Taka kontrola sensowności pozwala wyłapać błędy typu 0,3% albo 30% jeszcze przed wyborem odpowiedzi.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 47% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że przyjęcia (12) nie wpływają na wskaźnik zwolnień.

Materiały:

  • Podręczniki i repetytoria z ekonomiki pracy (wskaźniki zatrudnienia i ruchu pracowniczego)
  • Materiały dydaktyczne z przedmiotów: kadry i płace / podstawy statystyki w ekonomii
  • Zbiory zadań egzaminacyjnych dla technika ekonomisty z obszaru analizy zatrudnienia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego