W ochronie roślin podstawowy podział chemicznych środków ochrony wynika z tego, jaki organizm (agrofag) ma być zwalczany. Nazwy grup są powiązane z przedrostkami, które pomagają zapamiętać ich cel, ale na egzaminie najważniejsze jest rozumienie sensu podziału.
- Fungicydy (od łac. fungus – grzyb) służą do zwalczania chorób grzybowych roślin, np. mączniaków czy plamistości liści. Dlatego pozycja 1 pasuje do zastosowania B.
- Herbicydy (od łac. herba – roślina, w praktyce: rośliny niepożądane) stosuje się do zwalczania chwastów konkurujących z uprawą o wodę, światło i składniki pokarmowe. Dlatego pozycja 2 pasuje do zastosowania C.
- Insektocydy (od łac. insecta – owady) są przeznaczone do zwalczania szkodników owadzich, np. mszyc, mączlików czy gąsienic. Dlatego pozycja 3 pasuje do zastosowania A.
Pozostałe dopasowania są błędne, bo mieszają cele zabiegów: przypisanie fungicydu do chwastów lub owadów ignoruje fakt, że fungicyd działa na patogeny grzybowe, a nie na rośliny niepożądane czy owady. Analogicznie herbicyd nie jest środkiem na choroby grzybowe, a insektycyd nie służy do zwalczania chwastów.
W praktyce ogrodniczej samo rozpoznanie grupy to dopiero pierwszy krok: zawsze trzeba jeszcze sprawdzić etykietę konkretnego preparatu (uprawy, dawki, terminy, karencja i środki ostrożności).
