Śruta poekstrakcyjna sojowa jest klasycznym przykładem paszy treściwej. Pasze treściwe to takie, które mają dużą koncentrację składników pokarmowych (np. energii lub białka) w porównaniu z paszami objętościowymi. Śruta sojowa poekstrakcyjna powstaje po usunięciu oleju z nasion soi, dlatego nie jest to "zielonka" ani "siano", lecz skoncentrowany surowiec paszowy, najczęściej wykorzystywany jako komponent białkowy w mieszankach.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "treściwą."? Ponieważ śruta poekstrakcyjna sojowa ma charakter skoncentrowany i jest typowym dodatkiem do mieszanek treściwych dla różnych gatunków zwierząt (np. trzoda, drób, bydło), zwłaszcza wtedy, gdy trzeba podnieść poziom białka w dawce.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "objętościową." – pasze objętościowe to zwykle pasze o dużej zawartości włókna i/lub wody (np. kiszonki, siano, zielonki), podawane w większej objętości. Śruta poekstrakcyjna jest paszą suchą i skoncentrowaną, więc nie pasuje do tej grupy.
- "mineralną." – pasze mineralne to dodatki uzupełniające minerały (premiksy mineralne, lizawki). Śruta sojowa jest surowcem roślinnym dostarczającym głównie białka (oraz pewnej ilości energii), nie jest mineralnym dodatkiem paszowym.
- "węglowodanową." – określenie "węglowodanowa" może kojarzyć się z paszami typowo energetycznymi (np. zboża). Śruta sojowa jest przede wszystkim paszą białkową; choć zawiera też inne składniki, jej rola w dawce jest inna niż typowych komponentów węglowodanowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w nazwie pojawia się "śruta poekstrakcyjna", zwykle chodzi o produkt po pozyskaniu oleju z nasion oleistych, wykorzystywany w mieszankach jako pasza treściwa (często białkowa). Warto umieć odróżnić ją od pasz objętościowych, które rozpoznaje się po postaci (zielonka/kiszonka/siano) i wysokim udziale włókna.
