Wiremia oznacza obecność wirusów w krwiobiegu. To ważne pojęcie w patogenezie chorób wirusowych, ponieważ krew może być "drogą transportu" wirusa do różnych tkanek i narządów. W praktyce klinicznej (także w weterynarii) wiremia bywa etapem zakażenia, w którym możliwy jest rozsiew czynnika zakaźnego oraz pojawienie się objawów ogólnych.
Odpowiedź "wiremia" pasuje do pytania, bo wskazuje dokładnie na wirusy obecne we krwi i ich potencjał namnażania, czyli cechę charakterystyczną zakażeń wirusowych.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych zjawisk:
- "toksemia" dotyczy obecności toksyn (np. bakteryjnych) we krwi. W toksemii kluczowe są produkty toksyczne, a nie same wirusy.
- "sepsa" to ciężka, uogólniona reakcja organizmu na zakażenie z zaburzeniami ogólnoustrojowymi. To pojęcie opisuje stan pacjenta i odpowiedź zapalną, a nie sam fakt obecności wirusa we krwi.
- "posocznica" bywa używana jako określenie zakażenia krwi (historycznie/klinicznie często wiązane z bakteriemią). Niezależnie od niuansów terminologicznych, nie jest to precyzyjny termin na "obecność wirusów we krwi", o którą pyta zadanie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się konkretny typ czynnika zakaźnego (tu: wirusy), szukaj terminu z nim związanego (wiremia), a nie ogólnego opisu ciężkiego stanu (sepsa/posocznica) ani obecności toksyn (toksemia).
