Określenie ro-ro pochodzi od angielskiego roll-on/roll-off i opisuje sposób obsługi ładunku: ładunek wjeżdża na statek i zjeżdża ze statku, zwykle przy użyciu ramp (rufowych lub burtowych) oraz rozbudowanych pokładów ładunkowych. Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że są to jednostki "służące do przewozu ładunków tocznych". Do ładunków tocznych zalicza się m.in. samochody osobowe i ciężarowe, autobusy, naczepy, zestawy drogowe czy specjalistyczne pojazdy kołowe.
Odpowiedź "służące do przewozu kontenerów" opisuje przede wszystkim kontenerowce lub statki wielozadaniowe przystosowane do kontenerów. W ro-ro kontenery mogą się pojawić (np. na naczepach), ale nie stanowią definicji tej grupy jednostek.
Odpowiedź "służące do przewozu cieczy" dotyczy zbiornikowców (tankowców) i chemikaliowców, gdzie ładunek jest przewożony w zbiornikach i obsługiwany systemem rurociągów oraz pomp. To zupełnie inna technologia ładunkowa niż w ro-ro.
Odpowiedź "na których przeładunek odbywa się przez otwory lukowe w pokładach" pasuje raczej do wielu drobnicowców, masowców lub statków z ładowniami obsługiwanymi dźwigami i lukami. W ro-ro kluczowe jest ograniczenie przeładunku pionowego (przez luki) na rzecz przeładunku poziomego przez rampy, co skraca operacje portowe i ułatwia obsługę pojazdów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się słowa "rampa", "wjazd/wyjazd", "pokłady garażowe", "pojazdy/naczepy" — najczęściej chodzi o ro-ro.
