Najpierw ustalamy, jakie jest zapotrzebowanie wynikające z zamówienia. Jeden stół składa się standardowo z 4 nóg i 1 blatu. Zamówienie dotyczy 20 stołów, więc zapotrzebowanie brutto wynosi:
- nogi: 20 × 4 = 80 szt.
- blaty: 20 × 1 = 20 szt.
Następnie uwzględniamy zapas wyrobów gotowych: stolarnia ma 5 stołów. Oznacza to, że z zamówienia 20 szt. można od razu zrealizować 5 szt., a do wyprodukowania pozostaje:
Dla 15 stołów liczymy komponenty:
- nogi: 15 × 4 = 60 szt.
- blaty: 15 × 1 = 15 szt.
Teraz przechodzimy do zapotrzebowania netto, czyli odejmujemy to, co już jest w magazynie jako komponenty:
- nogi: 60 − 12 = 48 szt.
- blaty: 15 − 6 = 9 szt.
Dlatego poprawna odpowiedź to 48 nóg i 9 blatów.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wariant "24 nogi i 9 blatów" sugeruje pominięcie części zapotrzebowania na nogi (np. błąd w mnożeniu przez 4 lub liczenie tylko dla części stołów). "60 nóg i 15 blatów" to wynik przed odjęciem zapasu komponentów (pomylenie brutto z netto). "80 nóg i 20 blatów" ignoruje zapas gotowych stołów, czyli liczy komponenty tak, jakby trzeba było wykonać wszystkie 20 stołów od zera.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonuj kolejno trzy kroki: (1) policz brakującą liczbę wyrobów (zamówienie minus zapas wyrobów), (2) przemnóż przez strukturę wyrobu, (3) odejmij zapasy komponentów.
