Ekonomiczna wielkość zamówienia (EOQ) to klasyczna koncepcja zarządzania zapasami, której celem jest dobranie wielkości partii zamówienia tak, aby zminimalizować łączne koszty związane z utrzymywaniem zapasu.
W praktyce w magazynie występują dwie przeciwstawne grupy kosztów:
- Koszty uzupełniania (zamawiania) – zwykle rosną, gdy zamawiamy często małe partie (więcej działań zakupowych, przyjęć, kompletacji dostaw, kontroli).
- Koszty utrzymania zapasu – zwykle rosną, gdy zamawiamy rzadko duże partie (średni poziom zapasu jest większy, więc "zamrażamy" środki i ponosimy koszty składowania/obsługi zapasu).
Odpowiedź "minimalizowanie kosztów uzupełniania i utrzymania zapasu w magazynie" jest więc poprawna, bo opisuje dokładnie to, co EOQ optymalizuje: minimum sumy tych dwóch kategorii kosztów.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ:
- "zwiększenie jednostkowego kosztu magazynowania" nie jest celem EOQ; model nie ma "z założenia" zwiększać kosztów, tylko szuka kompromisu minimalizującego koszty łączne.
- "zwiększenie kosztów utrzymania powierzchni magazynowej" miesza koszty utrzymania zapasu z kosztami stałymi infrastruktury (np. najem). EOQ dotyczy doboru partii i poziomu zapasu, a nie bezpośrednio podnoszenia kosztu powierzchni.
- "minimalizowanie odpadów poprodukcyjnych" odnosi się do obszaru produkcji i jakości, a nie do optymalizacji partii zamówień w gospodarce magazynowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "ekonomiczna wielkość zamówienia", najczęściej chodzi o koszty zamawiania vs koszty utrzymania zapasu i wybór takiej partii, która minimalizuje ich sumę.
