W planowaniu często zakłada się, że do tego samego rezultatu (celu) można dojść na różne sposoby: inną kolejnością działań, inną metodą, innym zestawem zasobów (np. ludzie, czas, budżet) lub inną organizacją pracy. To właśnie nazywa się zasadą alternatywnych rozwiązań (wariantowością). Jej sens praktyczny jest prosty: nie planuje się tylko jednego "jedynie słusznego" wariantu, lecz rozważa się kilka opcji i wybiera najlepszą albo przygotowuje plan zapasowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Zasada gospodarności dotyczy relacji efekt–nakład (dążenia do uzyskania możliwie dużego efektu przy danych nakładach albo minimalizacji nakładów dla danego efektu). To nie jest definicja wielości dróg dojścia do celu, tylko ocena opłacalności/efektywności.
- Zasada podstawowego ogniwa odnosi się do identyfikowania kluczowego elementu/etapu (najważniejszego "ogniwa") w łańcuchu działań, na którym należy się skupić, aby usprawnić całość. Nie opisuje ona przygotowania kilku wariantów.
- Zasada koncentracji oznacza skupienie sił i środków na najważniejszych zadaniach lub kierunkach działania, aby zwiększyć skuteczność. Jest to przeciwieństwo rozpraszania zasobów, a nie idea, że istnieje wiele równoważnych dróg.
W kontekście pracy technika ekonomisty zasada alternatywnych rozwiązań przydaje się np. przy planowaniu zadań administracyjnych, tworzeniu harmonogramów oraz przygotowaniu dokumentacji (warianty terminów, obsady, kosztów). Na egzaminie warto szukać w definicji słów-kluczy: "różnymi drogami", "różnymi środkami", "warianty" – one prowadzą do odpowiedzi o alternatywach.
