W kruszeniu (rozdrabnianiu) kluczowe jest porównanie uziarnienia materiału doprowadzanego do kruszarki (nadawy) z uziarnieniem materiału opuszczającego urządzenie (produktu, np. kruszywa). Jeżeli zestawimy największy wymiar ziarna w nadawie z największym wymiarem ziarna w produkcie, otrzymujemy wskaźnik opisujący, jak silnie kruszarka zmniejszyła rozmiar ziaren.
Odpowiedź "skala rozdrabniania" jest właściwa, bo wskazuje relację "wejście–wyjście" procesu rozdrabniania: im większy stosunek, tym większa redukcja wymiaru ziarna (większy efekt rozdrabniania). Taki parametr jest używany przy doborze stopnia kruszenia w kolejnych węzłach (wstępne, wtórne, trzeciorzędne) oraz przy ocenie, czy urządzenie osiąga wymaganą granulację.
Pozostałe propozycje są mylące, ponieważ odnoszą się do operacji rozdziału ziaren, a nie do ich zmniejszania:
- "skala klasyfikacji" – klasyfikacja polega na rozdziale materiału na frakcje według wymiaru/masy w medium (np. powietrze, woda) lub na urządzeniach klasyfikujących. Nie opisuje bezpośrednio redukcji maksymalnego ziarna w kruszarce.
- "skala przesiewania" – przesiewanie to separacja na sicie według wymiaru oczek. Parametry przesiewania dotyczą doboru sit i rozdziału na frakcje, a nie stosunku maksymalnych ziaren "przed i po" kruszarce.
- "skala sortowania" – sortowanie to ogólne rozdzielanie materiału na grupy (np. ręczne lub mechaniczne). Również nie jest to nazwa wskaźnika redukcji największego ziarna w procesie kruszenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się kruszarka i porównanie wielkości ziarna w nadawie z wielkością ziarna w produkcie, pytanie prawie zawsze dotyczy miary efektu rozdrabniania, a nie operacji przesiewania/klasyfikacji.
