W visual merchandisingu celem rozmieszczenia stref jest takie poprowadzenie klienta i ekspozycji, aby maksymalizować uwagę, rotację oraz marżę. W tej strategii zakładamy cztery rozłączne miejsca: power wall (prawa strona po wejściu), centrum sklepu, tył sklepu i strefę przykasową.
Dlaczego poprawne jest:
A – power wall: to miejsce o wysokim potencjale sprzedażowym; ekspozycja nowości ma tam największą szansę zostać zauważona przez większość wchodzących osób.
B – centrum sklepu: jest naturalnym punktem ekspozycji sezonowych i promocyjnych, bo klienci przechodzą przez ten obszar i łatwo tam zbudować wyspę/stoły promocyjne.
C – tył sklepu: wydzielona strefa premium w głębi sklepu buduje "destynację" (cel dojścia) oraz pozwala utrzymać spójny, spokojniejszy charakter prezentacji produktów drogich.
D – strefa przykasowa: jest miejscem finalizacji zakupów i sprzyja decyzjom szybkim; umieszczenie tam produktów o wysokiej rotacji wzmacnia sprzedaż i przypomina o bestsellerach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- Alt 1 przenosi nowości do strefy przykasowej, która nie jest główną przestrzenią ekspozycji kolekcji (ograniczona powierzchnia i inna funkcja), a produkty premium na power wall, co w tej strategii zaburza podział ról stref.
- Alt 2 zamienia role nowości i promocji (centrum vs power wall). W praktyce bywa to spotykane, ale w przyjętej strategii to power wall ma "otwierać" historię kolekcji nowości.
- Alt 3 umieszcza promocje w tyle sklepu, co osłabia ich widoczność w tej koncepcji (promocja ma być szybko zauważalna w obszarze dużego ruchu, czyli w centrum).
Warto pamiętać, że w handlu odzieżowym spotyka się różne układy (np. free-flow). Na egzaminie kluczowe jest, by strefy były jednoznacznie nazwane i nie nakładały się znaczeniowo (np. "wejście" vs "przy wejściu").
