W postępowaniu administracyjnym ogólnym pojęcie strony nie oznacza "każdego uczestnika sprawy", lecz podmiot, którego sytuacja prawna jest bezpośrednio objęta rozstrzygnięciem organu. Kluczowe jest istnienie interesu prawnego (wynikającego z norm prawa materialnego) albo obowiązku prawnego w danej sprawie. Z tego powodu katalog podmiotów mogących być stroną obejmuje:
- osoby fizyczne – np. obywatel składający wniosek i spełniający przesłanki ustawowe,
- osoby prawne – np. spółka lub fundacja, jeśli decyzja dotyczy ich uprawnień/obowiązków,
- niektóre jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej – ale tylko wtedy, gdy przepisy przyznają im zdolność do występowania w obrocie prawnym w zakresie danej sprawy.
Odpowiedź wskazująca "osoby fizyczne, osoby prawne i niektóre jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej" jest poprawna, ponieważ uwzględnia ograniczenie: nie każda jednostka organizacyjna bez osobowości prawnej automatycznie staje się stroną, lecz tylko taka, której przepisy pozwalają działać w sprawach danego rodzaju.
Nieprawidłowe są odpowiedzi skrajne ("tylko osoby fizyczne" oraz "tylko osoby prawne"), bo wykluczają inne podmioty, które w praktyce często występują jako strony. Myląca jest też odpowiedź mówiąca o "wszystkich jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej", bo pomija warunek wynikający z przepisów – w konsekwencji sztucznie rozszerza krąg stron.
W praktyce urzędowej prawidłowe ustalenie stron jest kluczowe m.in. dla doręczeń, dopuszczenia do akt sprawy oraz oceny, kto ma prawo złożyć odwołanie. Błąd w określeniu stron może skutkować wadliwością postępowania.
