Jednostkowy koszt wytworzenia jest sumą wskazanych w strukturze elementów kosztu przypadających na 1 sztukę wyrobu (np. materiały bezpośrednie, robocizna bezpośrednia, koszty wydziałowe/pośrednie). Jeśli w treści zadania podano, że jednostkowy koszt materiałów bezpośrednich wzrośnie o 10%, oznacza to zmianę tylko tego jednego składnika, a pozostałe elementy struktury pozostają bez zmian.
Poprawna metoda postępowania jest zawsze taka sama:
- Krok 1: odczytaj z podanej struktury wartość jednostkowego kosztu materiałów bezpośrednich.
- Krok 2: policz nową wartość materiałów: materiały po zmianie = materiały przed zmianą × 1,10.
- Krok 3: dodaj do tej nowej wartości wszystkie pozostałe składniki kosztu (te, które się nie zmieniły).
- Krok 4: wynik zaokrąglij do 2 miejsc po przecinku (zł i gr), zgodnie ze sposobem prezentacji odpowiedzi.
Odpowiedź "340,00 zł" jest poprawna, ponieważ odpowiada sumie wszystkich składników po uwzględnieniu 10% wzrostu kosztu materiałów bezpośrednich, bez zmieniania pozostałych pozycji struktury.
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z następujących powodów:
- "336,00 zł" często wynika z policzenia wzrostu od niewłaściwej podstawy (np. od innego składnika) albo z błędu rachunkowego/zaokrąglenia.
- "352,00 zł" może wynikać z błędnej interpretacji 10% (np. doliczenia 10% do większej części kosztów lub do całej sumy).
- "360,00 zł" bywa skutkiem dodania 10% do całości kosztu jednostkowego albo podwójnego uwzględnienia zmiany.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, od czego liczysz procent (tu: tylko od materiałów bezpośrednich), a dopiero potem wykonaj sumowanie wszystkich pozycji kosztowych.
