W pytaniu kluczowe jest sformułowanie: "wszystkie dane są przechowywane w jednej tabeli". Taka organizacja jest typowa dla bardzo prostych baz danych, często porównywanych do arkusza: jedna tabela zawiera wszystkie kolumny (atrybuty) i wiersze (rekordy), a powiązania z innymi tabelami nie występują, bo innych tabel po prostu nie ma. W praktyce taka struktura bywa używana w małych aplikacjach, w prototypach lub w danych importowanych/eksportowanych w postaci pojedynczej tabeli.
Odpowiedź "jednorodnym" w tym ujęciu ma wskazywać model/organizację, w której dane są "w jednym miejscu" (jedna tabela). Kontrastuje to z podejściem relacyjnym, gdzie typowo dąży się do rozdzielenia danych na kilka tabel i łączenia ich relacjami (np. przez klucze), co wspiera normalizację i ogranicza redundancję.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "relacyjnym" – model relacyjny opisuje sposób organizacji danych w relacjach (tabelach) oraz ich powiązania. W nauczaniu najczęściej podkreśla się wielotabelowość i relacje między tabelami, a także normalizację. Sam opis "jedna tabela na wszystko" jest przeciwstawiany temu podejściu jako rozwiązanie uproszczone, podatne na powtórzenia danych i problemy ze spójnością.
- "sieciowym" – model sieciowy kojarzy się ze strukturą grafową i zależnościami typu "wiele do wielu" realizowanymi przez powiązania w sieci rekordów, a nie przez pojedynczą tabelę zawierającą wszystkie informacje.
- "hierarchicznym" – model hierarchiczny ma strukturę drzewiastą (relacje rodzic–dziecko). To inny sposób reprezentacji danych niż prosta tabela zawierająca komplet informacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się akcent na jedną tabelę i brak relacji, myśl o "bazie płaskiej/jednotabelowej" oraz o konsekwencjach: redundancja i trudniejsze utrzymanie spójności. Gdy mowa o łączeniu tabel, kluczach i normalizacji – zwykle chodzi o podejście relacyjne.
