W energetyce odnawialnej typ systemu najprościej rozpoznaje się po źródle energii pierwotnej, czyli po tym, z jakiego zjawiska fizycznego instalacja "pobiera" energię.
- "Siła wiatru" oznacza wykorzystanie energii kinetycznej ruchu powietrza. Taki system nazywa się wiatrowy (zwykle turbina wiatrowa z generatorem).
- "Energia słoneczna" w kontekście wytwarzania energii elektrycznej prowadzi do technologii fotowoltaicznej, gdzie promieniowanie jest zamieniane bezpośrednio na prąd w ogniwach PV.
- "Ciepło Ziemi" wskazuje na wykorzystanie energii geotermalnej. System określa się jako geotermalny (pozyskiwanie ciepła z gruntu lub wód geotermalnych; w praktyce może zasilać układy grzewcze lub pośrednio wytwarzanie energii).
- "Energia wodospadów i rzek" odnosi się do energii potencjalnej i kinetycznej wody, która napędza turbiny wodne. To jest hydroenergetyka (system hydroenergetyczny).
Odpowiedzi błędne wynikają zwykle z mechanicznego "przesuwania" nazw technologii między systemami (np. zamiana miejscami wiatru i geotermii) albo z nieuwzględnienia, że fotowoltaika dotyczy wprost produkcji energii elektrycznej z promieniowania. W tym zadaniu każda pozycja ma jednoznaczny, standardowy odpowiednik technologii, więc tylko jedno dopasowanie jest spójne dla wszystkich czterech systemów naraz.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw dopasuj te pary, które są najbardziej oczywiste (wiatr → wiatrowy, rzeka/wodospad → hydro), a dopiero potem rozróżnij słońce (PV) i ciepło Ziemi (geotermia). To ogranicza ryzyko pomyłek w pozostałych parach.
