Izolacyjność cieplna materiału odzieżowego oznacza jego zdolność do ograniczania ucieczki ciepła z organizmu do otoczenia. W praktyce wpływa na to m.in. grubość i struktura wyrobu, ilość uwięzionego powietrza w warstwie materiału, rodzaj splotu/dzianiny, a także obecność ociepliny lub warstw.
Odzież zimowa jest projektowana przede wszystkim po to, aby utrzymać komfort cieplny w niskich temperaturach i przy wietrze. Z tego powodu materiał (lub cały układ warstw) powinien wykazywać wysoką ciepłochronność. To jest bezpośrednio związane z wymaganiem "szczególnie dobrej izolacyjności cieplnej".
Pozostałe propozycje nie pasują do tej właściwości jako kluczowego kryterium:
- Odzież letnia zwykle ma zapewniać odprowadzanie ciepła i wilgoci oraz przewiewność; zbyt duża izolacyjność może powodować przegrzewanie.
- Odzież wieczorowa jest dobierana głównie pod kątem wyglądu, układalności, połysku czy elegancji; izolacyjność może mieć znaczenie drugorzędne.
- Odzież całodzienna ma być uniwersalna i wygodna w typowych warunkach, ale nie wynika z tego wymóg "szczególnie" wysokiej izolacyjności (zależy od pory roku i sytuacji).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się cecha "ciepłochronna/izolacyjna", szukaj typu odzieży, którego podstawową funkcją jest ochrona przed zimnem, a nie estetyka czy przewiewność.
