W inwentaryzacji porównuje się stan księgowy (wynikający z ewidencji) ze stanem rzeczywistym (ustalonym w spisie z natury). Różnice dzieli się na:
- niedobór – gdy stan rzeczywisty jest mniejszy od księgowego (brakuje towaru),
- nadwyżkę – gdy stan rzeczywisty jest większy od księgowego (towaru jest więcej niż w ewidencji).
W zadaniu komisja inwentaryzacyjna, po postępowaniu wyjaśniającym, wskazuje rodzaj rozbieżności i jej wartość dla dwóch pozycji asortymentowych. Kluczowe jest, aby dla każdej pozycji:
- najpierw ustalić kierunek różnicy (czy to brak, czy nadmiar),
- następnie odczytać/przeliczyć wartość rozbieżności w zł zgodnie z danymi w tabeli.
Poprawna odpowiedź mówi o niedoborze płaszcza 300 zł oraz nadwyżce kurtki 150 zł, co oznacza, że dla płaszcza stan rzeczywisty jest niższy od księgowego, a dla kurtki – wyższy.
Pozostałe warianty są błędne, bo:
- zamieniają wartości między pozycjami (płaszcz/kurtka), co jest typową pomyłką przy odczycie kilku wierszy tabeli,
- odwracają rodzaj rozbieżności (niedobór vs nadwyżka), czyli mylą kierunek różnicy między stanem księgowym a rzeczywistym.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównuj te same wielkości (księgowy vs rzeczywisty) i dopiero potem przypisz nazwę "niedobór/nadwyżka". Nie zgaduj po samych kwotach.
