Aby obliczyć średnią normę zużycia energii na 1 m², trzeba wyznaczyć wskaźnik "energia na powierzchnię". Jest to standardowy sposób porównywania obiektów o różnej wielkości (np. budynek administracyjny vs. szkoła), bo sama wartość zużycia w GJ nie mówi jeszcze, czy budynek jest "oszczędny".
Krok 1: Odczyt danych z tabeli.
Najprościej skorzystać z wiersza sumarycznego "Razem", który podaje łączne wartości dla wszystkich budynków: powierzchnia 1400,0 m² oraz zużycie energii 700,00 GJ/rok.
Krok 2: Obliczenie wskaźnika.
Dzielimy całkowite zużycie przez całkowitą powierzchnię:
700 GJ ÷ 1400 m² = 0,5 GJ/m².
Krok 3: Interpretacja jednostki.
Jednostka "GJ/m²" oznacza, ile energii zużyto średnio na każdy 1 m² powierzchni (w danych rocznych, bo zużycie jest podane w GJ/rok). W tym zadaniu nie trzeba przeliczać GJ na kWh, ponieważ odpowiedzi są już w GJ/m².
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 2 GJ/m² – sugeruje wynik po błędnym dzieleniu lub pominięciu części danych; jest czterokrotnie większy od prawidłowego 0,5.
- 175 GJ/m² – typowy błąd skali: brak dzielenia przez powierzchnię lub błędne przesunięcie przecinka. Taki wskaźnik byłby nielogicznie wysoki.
- 350 GJ/m² – również skrajny błąd skali, często wynikający z potraktowania jednej z wartości jako "na m²" bez wykonania ilorazu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w tabeli jest wiersz "Razem", zwykle właśnie on służy do obliczenia średniej dla całej grupy obiektów. To ogranicza ryzyko błędnego sumowania i przyspiesza rachunki.
