Technika mikrofonowa ORTF (Office de Radiodiffusion Télévision Française) jest jedną z najbardziej znanych technik stereofonicznych stosowanych w rejestracji muzyki i dźwięku otoczenia. Jej idea polega na użyciu dwóch mikrofonów kierunkowych, najczęściej o charakterystyce kardioidalnej, ustawionych w określonej geometrii tak, aby uzyskać wiarygodny, "naturalny" obraz przestrzeni.
Dlaczego poprawne jest "dwóch mikrofonów o charakterystyce kierunkowości kardioidalnej"? Ponieważ ORTF jest w praktyce zdefiniowana jako para mikrofonów kierunkowych (typowo kardioid), a nie układ oparty o mikrofon ósemkowy lub zestaw dwóch różnych charakterystyk (jak w technice MS). Kardioidy ograniczają zbieranie dźwięku z tyłu i pomagają w kontroli przesłuchów oraz wpływu akustyki pomieszczenia, co jest szczególnie istotne w nagraniach koncertowych i w warunkach mniej idealnych akustycznie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "dwóch mikrofonów o charakterystyce kierunkowości ósemkowej" – sama para ósemek nie jest standardową definicją ORTF. Ósemka częściej kojarzy się z układami, w których wykorzystuje się silną separację przód/tył lub z rolą mikrofonu "Side" w MS.
- "jednego mikrofonu dookólnego, drugiego − ósemkowego" – to skojarzenie prowadzi w stronę technik typu Mid-Side, gdzie typowym zestawem jest mikrofon kierunkowy (często kardioida) jako "Mid" oraz ósemka jako "Side". Dookólny + ósemka nie opisuje klasycznego ORTF.
- "jednego mikrofonu dookólnego, drugiego − kardioidalnego" – mieszanie charakterystyk bez wskazania techniki (i bez definicyjnego powiązania z ORTF) nie stanowi opisu tej metody. ORTF opiera się na spójnej parze mikrofonów kierunkowych, a nie na kombinacji dookólnego z kierunkowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz odpowiedzi zawierające ósemkę w kontekście stereofonii, rozważ czy nie chodzi o MS. Jeśli mowa o popularnej "parze kierunkowych" dającej naturalną scenę stereo, bardzo często będzie to ORTF lub XY (przy czym XY także zwykle używa kardioid, ale różni się geometrią ustawienia).
