W sytuacji, gdy podopiecznemu z rozpoznaniem zaburzenia afektywnego dwubiegunowego skończyły się leki, kluczowe jest zapewnienie ciągłości i bezpieczeństwa farmakoterapii. Osobą właściwą do oceny leczenia, ewentualnej zmiany dawkowania oraz wystawienia recepty jest lekarz psychiatra. Terapeuta zajęciowy nie prowadzi ordynacji leków, ale powinien rozpoznać ryzyko przerwania leczenia i uruchomić właściwą ścieżkę pomocy.
Odpowiedź "z psychiatrą." jest poprawna, ponieważ dotyczy kontaktu z lekarzem specjalistą odpowiedzialnym za leczenie farmakologiczne zaburzeń psychicznych. Przerwanie przyjmowania leków w chorobach nastroju może wiązać się z nawrotem objawów (np. epizodu depresyjnego lub manii/hipomanii), dlatego szybka konsultacja medyczna jest właściwym i bezpiecznym działaniem.
- "z coachem." jest nieprawidłowe, bo coaching ma charakter rozwojowy i nie jest świadczeniem medycznym; coach nie diagnozuje ani nie prowadzi farmakoterapii.
- "z psychologiem." jest nieprawidłowe w kontekście braku leków: psycholog może wspierać psychoterapeutycznie lub w kryzysie, ale nie wystawia recept i nie decyduje o leczeniu farmakologicznym.
- "z opiekunem medycznym." jest nieprawidłowe, ponieważ opiekun medyczny wspiera w czynnościach opiekuńczych i funkcjonowaniu pacjenta, jednak nie zastępuje konsultacji lekarskiej dotyczącej leków.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: problem z lekami → lekarz (tu: psychiatra), a wsparcie psychologiczne/terapeutyczne jest ważne, ale nie rozwiązuje kwestii ordynacji i kontynuacji farmakoterapii.
