W procesie przygotowania wydania na nośniku optycznym (CD lub DVD) jednym z kluczowych etapów jest przekazanie do tłoczni materiału produkcyjnego, czyli takiego "obrazu"/pakietu, który pozwala odtworzyć zawartość nośnika w sposób jednoznaczny i kontrolowalny. W praktyce branżowej rolę tę pełni format DDP 2.0, czyli uporządkowany zestaw plików (pakiet), który przenosi informacje o strukturze i danych mastera w sposób wygodny do weryfikacji i kontroli integralności.
Odpowiedź "DDP 2.0" jest właściwa, bo odnosi się do formatu używanego jako standardowy sposób dostarczania mastera do produkcji/tłoczenia. Taki pakiet jest łatwiejszy do sprawdzenia w narzędziach kontrolnych i lepiej odpowiada na potrzeby produkcyjne niż typowe formaty "konsumenckie" służące do przenoszenia plików.
Pozostałe propozycje są mylące, bo dotyczą innych zastosowań:
- "ISO" bywa kojarzone z obrazem płyty, ale w kontekście wymagań tłoczni pytanie dotyczy formatu produkcyjnego do przekazania mastera; w praktyce wymagania mogą iść w kierunku DDP, a nie ogólnego obrazu danych.
- "DMG" jest formatem obrazu dysku charakterystycznym dla środowiska Apple i nie stanowi typowego, produkcyjnego standardu przekazania mastera do tłoczni.
- "ZIP" jest formatem archiwum do kompresji/przesyłania plików, ale nie jest sam w sobie formatem obrazu/mastera; spakowanie plików nie definiuje struktury nośnika w sensie produkcyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "tłocznia" i "obraz nośnika", szukaj odpowiedzi związanej z produkcyjnym przekazaniem mastera (workflow przemysłowy), a nie z ogólnym przechowywaniem lub przenoszeniem danych.
