"Wskaźnik wykorzystania ładowności" dotyczy masy, a nie objętości czy zajętej powierzchni w naczepie. Dlatego kluczowe jest zsumowanie mas brutto wszystkich jednostek ładunkowych i porównanie tej sumy z dopuszczalną ładownością pojazdu.
Krok 1: masa paletowych jednostek ładunkowych
Załadowano 40 PJŁ, każda o masie brutto 340 kg.
Masa PJŁ = 40 × 340 kg = 13 600 kg.
Krok 2: masa skrzyń
Załadowano 20 skrzyń, każda o masie brutto 400 kg.
Masa skrzyń = 20 × 400 kg = 8 000 kg.
Krok 3: masa całkowita ładunku
Masa łączna = 13 600 kg + 8 000 kg = 21 600 kg.
Krok 4: przeliczenie ładowności
Ładowność zestawu wynosi 24 t, czyli 24 000 kg (bo 1 t = 1000 kg).
Krok 5: obliczenie wskaźnika w procentach
Wskaźnik = (masa ładunku / ładowność) × 100%
Wskaźnik = (21 600 / 24 000) × 100% = 0,9 × 100% = 90%.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "61%" może wynikać z błędnego wzięcia do obliczeń tylko jednej grupy ładunku lub z pomyłki w mnożeniu (np. 40×340) albo z niewłaściwego przeliczenia ton na kilogramy.
- "44%" bywa skutkiem policzenia jedynie części masy (np. samych skrzyń: 8 000/24 000 ≈ 33% albo samych PJŁ: 13 600/24 000 ≈ 57%) i dodatkowej pomyłki rachunkowej.
- "95%" jest typowym wyborem "na oko", gdy ładunek wydaje się bliski pełnego wykorzystania; po zsumowaniu mas widać jednak, że 21 600 kg to dokładnie 90% z 24 000 kg.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pada słowo "ładowność", niemal zawsze chodzi o masę. Informacje o wymiarach ładunku i naczepy są wtedy danymi dodatkowymi (istotnymi raczej dla wykorzystania kubatury lub planu rozmieszczenia).
