Skrobia jest węglowodanem złożonym (polisacharydem), dlatego do jej rozkładu potrzebne są enzymy o aktywności amylolitycznej. Po wstępnym trawieniu w jamie ustnej (amylaza ślinowa) proces jest kontynuowany w dwunastnicy, gdzie do światła jelita dopływa sok trzustkowy. Zawiera on amylazę trzustkową, która rozkłada wiązania w skrobi, prowadząc do powstania krótszych łańcuchów (np. dekstryn) i dwucukrów (np. maltozy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Amylaza jelitowa – w typowym ujęciu fizjologii człowieka kluczowa amylaza trawiąca skrobię w jelicie cienkim pochodzi z trzustki. W jelicie dominują enzymy rąbka szczoteczkowego, które kończą trawienie węglowodanów (np. rozkład disacharydów), a nie stanowią głównego źródła amylazy dla skrobi.
- Lipaza trzustkowa – jest enzymem trawienia tłuszczów (lipidów), a nie skrobi. Pomieszanie jej ze skrobią wynika często z zapamiętywania "listy enzymów" bez powiązania z substratem.
- Lipaza jelitowa – również dotyczy trawienia tłuszczów, więc nie odpowiada za hydrolizę skrobi. W pytaniu kluczowe jest rozpoznanie, że skrobia to węglowodan, a nie lipid.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal substrat (skrobia = węglowodan), potem dobierz enzym (amylaza), a na końcu miejsce i źródło (dwunastnica + sok trzustkowy).
