Trawienie węglowodanów zaczyna się w jamie ustnej. Wynika to z obecności w ślinie enzymu nazywanego amylazą ślinową, który rozpoczyna rozkład skrobi (i części innych wielocukrów) na krótsze cząsteczki, np. dekstryny i dwucukry. Dlatego już na etapie żucia i mieszania pokarmu ze śliną zachodzą pierwsze reakcje enzymatyczne.
Odpowiedź "w żołądku" jest błędna, ponieważ w żołądku panuje kwaśne środowisko i dominują mechanizmy przygotowane przede wszystkim do trawienia białek (działanie enzymów związanych z sokiem żołądkowym). Węglowodany nie mają tam typowego "startu" trawienia – proces rozpoczął się wcześniej w jamie ustnej, a następnie jest kontynuowany dalej.
Odpowiedź "w dwunastnicy" jest nieprawidłowa jako miejsce rozpoczęcia, choć to bardzo ważny odcinek dla dalszego trawienia. W dwunastnicy do treści pokarmowej dołączają wydzieliny, w tym enzymy trzustkowe, które intensyfikują rozkład węglowodanów, ale nie stanowi to początku całego procesu.
Odpowiedź "w jelicie cienkim" także nie wskazuje początku. Jelito cienkie (w tym jego początkowy odcinek – dwunastnica) jest kluczowe dla kontynuacji trawienia i późniejszego wchłaniania produktów końcowych (np. glukozy), jednak pierwsze enzymatyczne trawienie węglowodanów zachodzi już wcześniej podczas żucia.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj prostą sekwencję "usta – enzym – start": węglowodany (zwłaszcza skrobia) zaczynają być trawione w ustach dzięki enzymowi obecnemu w ślinie, a kolejne etapy zachodzą w jelicie cienkim.
