W sieci oznaczonej jako 3×400 V wartość 400 V dotyczy napięcia międzyfazowego (między przewodami fazowymi). Dla odbiornika połączonego w gwiazdę, przy pracy symetrycznej, napięcie na każdej gałęzi (napięcie "fazowe" gałęzi) ma wartość około 400/√3 ≈ 230 V.
Kluczowe w zadaniu jest jednak określenie "trójprzewodowy", czyli brak przewodu neutralnego. To oznacza, że punkt gwiazdowy odbiornika nie jest połączony z punktem neutralnym źródła i ma potencjał zależny od warunków obciążenia (tzw. punkt neutralny "pływający").
Jeżeli w jednej z faz odbiornika wystąpi zwarcie (impedancja tej gałęzi dąży do zera), punkt gwiazdowy odbiornika zostaje "ściągnięty" do potencjału zwartej fazy. Wtedy napięcia na pozostałych, nieuszkodzonych gałęziach są mierzone względem przesuniętego punktu gwiazdowego i stają się równe napięciom międzyfazowym:
- napięcie na jednej zdrowej gałęzi odpowiada różnicy potencjałów między jej przewodem fazowym a przewodem fazowym zwarcia,
- analogicznie dla drugiej zdrowej gałęzi.
W konsekwencji na nieuszkodzonych fazach odbiornika pojawia się 400 V.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartość 230 V pasuje do sytuacji, gdy istnieje przewód neutralny (układ czteroprzewodowy) i punkt neutralny jest "usztywniony" – wtedy napięcia fazowe względem neutralnego pozostają około 230 V nawet przy typowych uszkodzeniach. Wartości 300 V i 200 V nie wynikają z typowych zależności napięć w standardowym układzie 3×400 V dla tego rodzaju zwarcia w gwieździe bez przewodu neutralnego.
