W zadaniu kluczowe są dwa warunki: najwyższa jakość oraz możliwość edycji elementów w przyszłości. W praktyce oznacza to potrzebę zachowania struktury projektu (warstw, masek, efektów, tekstu jako edytowalnego obiektu), a nie tylko zapisu "ładnego obrazka".
Odpowiedź PSD jest właściwa, ponieważ jest to format pliku projektu powszechnie używany w programach do grafiki rastrowej. Zwykle przechowuje warstwy, kanały, tekst i ustawienia, dzięki czemu po czasie można zmienić np. hasło reklamowe, położenie logotypu czy kolor tła bez przebudowywania plakatu od zera.
Pozostałe propozycje dotyczą najczęściej plików eksportowych:
- JPEG stosuje kompresję stratną i jest przeznaczony głównie do dystrybucji zdjęć/grafik. Po zapisie jako JPEG projekt jest zazwyczaj spłaszczony, a kolejne edycje i ponowne zapisy mogą pogarszać jakość.
- PNG dobrze sprawdza się do eksportu grafiki z przezroczystością i bezstratnej kompresji, ale nadal jest to na ogół zapis końcowego obrazu, bez typowej dla pliku projektu, pełnej struktury warstw do wygodnej edycji elementów.
- GIF ma ograniczoną paletę kolorów i jest używany głównie do prostych grafik lub animacji. Do plakatu reklamowego o wysokiej jakości i późniejszej edycji elementów jest zazwyczaj nieadekwatny.
W praktyce branżowej często robi się tak: PSD jako plik źródłowy (archiwum do edycji), a następnie eksportuje się wersje finalne zależnie od celu (np. PDF do druku, PNG/JPEG do internetu). Na egzaminie warto więc rozpoznawać, czy pytanie dotyczy pliku roboczego, czy finalnej publikacji.
