KWALIFIKACJA MED2 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 37.
U dzieci 5-6 letnich do rehabilitacji czynności oddychania i wzmacniania mięśnia okrężnego ust zamiast ćwiczeń Skalouda higienistka stomatologiczna może przeprowadzić ćwiczenia
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W rehabilitacji czynności oddychania i wzmacnianiu mięśnia okrężnego ust stosuje się ćwiczenia ukierunkowane na zwarcie warg i pracę mięśni okołoustnych.
"Ćwiczenia z krążkiem Friela" są kojarzone z takim treningiem, dlatego stanowią właściwą alternatywę dla ćwiczeń Skalouda w tej grupie wieku.

Pełne wyjaśnienie:

Cel pytania dotyczy rehabilitacji czynnościowej u dzieci w wieku 5–6 lat: usprawnienia toru oddechowego oraz wzmocnienia mięśnia okrężnego ust, który odpowiada m.in. za prawidłowe zwarcie warg. W praktyce oznacza to dobieranie takich ćwiczeń, które angażują mięśnie warg i policzków w sposób kontrolowany, bez utrwalania nieprawidłowych nawyków.

Odpowiedź "z krążkiem Friela" jest właściwa, ponieważ krążek stanowi pomoc wykorzystywaną w ćwiczeniach ukierunkowanych na pracę mięśni okołoustnych (w tym poprawę domknięcia warg), co wspiera cele wskazane w pytaniu.

Pozostałe propozycje nie są równoważne dla tego celu albo mogą dotyczyć innego obszaru:

  • "z zabawami słownymi z sylabami" – ćwiczenia artykulacyjne mogą wspierać mowę, ale nie muszą bezpośrednio wzmacniać mięśnia okrężnego ust ani rehabilitować oddychania; łatwo tu o pomylenie terapii logopedycznej z treningiem miofunkcjonalnym.
  • "z dropsem do ssania" – ssanie słodyczy jest aktywnością przypadkową i niekontrolowaną terapeutycznie; dodatkowo kontekst stomatologiczny wskazuje na ryzyko próchnicotwórcze i brak precyzji bodźca ćwiczeniowego.
  • "ze szpatułką drewnianą zagryzaną między przednimi zębami" – to ćwiczenie może bardziej obciążać zęby/szczęki i nie jest typowym, celowanym treningiem zwarcia warg; może też być błędnie rozumiane jako "każde gryzienie = wzmocnienie ust", co nie musi być prawdą w terapii czynnościowej.

Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy mięśni warg i domknięcia ust, najczęściej prawidłowe będą odpowiedzi wskazujące na narzędzie/ćwiczenie miofunkcjonalne, a nie na przypadkowe czynności (ssanie, gryzienie przedmiotów) czy ćwiczenia stricte artykulacyjne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Mięsień okrężny ust to mięsień otaczający szparę ust, który odpowiada m.in. za domykanie warg, ich napięcie i udział w artykulacji. W profilaktyce stomatologicznej ważny jest, bo słabe domknięcie warg sprzyja oddychaniu przez usta i zaburzeniom czynnościowym.
Domknięcie warg ułatwia oddychanie przez nos i ogranicza nawyk oddychania ustami. Oddychanie przez usta może wiązać się z suchością jamy ustnej i nieprawidłową pracą mięśni twarzy. Dlatego ćwiczenia mięśni warg bywają elementem rehabilitacji czynnościowej.
Ćwiczenia miofunkcjonalne (czynnościowe) to zestawy treningowe ukierunkowane na poprawę pracy mięśni jamy ustnej i twarzy, np. warg i języka. Stosuje się je m.in. przy dysfunkcjach oddychania, połykania i niewłaściwych nawykach, zwykle jako uzupełnienie terapii specjalistycznej.
Krążek Friela jest kojarzony z ćwiczeniami ukierunkowanymi na mięśnie okołoustne, w tym poprawę napięcia i domknięcia warg. W zadaniach egzaminacyjnych taki przyrząd zwykle wskazuje na rehabilitację czynnościową, a nie na ćwiczenia artykulacyjne czy przypadkowe czynności jak ssanie słodyczy.
Zabawy z sylabami są typowe dla ćwiczeń artykulacyjnych i fonacyjnych. Mogą pośrednio angażować narząd mowy, ale nie muszą być wystarczające do wzmocnienia mięśnia okrężnego ust ani do pracy nad torem oddechowym. Na egzaminie liczy się dopasowanie ćwiczenia do celu terapeutycznego.
Ssanie dropsa nie jest precyzyjnym, kontrolowanym ćwiczeniem terapeutycznym, a dodatkowo w kontekście stomatologii może zwiększać ryzyko próchnicy (w zależności od składu i częstotliwości). W pytaniach o rehabilitację czynnościową zwykle chodzi o narzędzia i ćwiczenia zaplanowane, a nie o nawykowe czynności.
Taka czynność może być postrzegana jako obciążająca dla zębów i przyzębia oraz nie musi celować w mięsień okrężny ust. W zadaniach egzaminacyjnych może być traktowana jako dystraktor: wygląda "technicznie", ale nie spełnia jasno celu wzmacniania warg i poprawy oddychania.
Częsty błąd to wybór odpowiedzi "najbardziej znanej z życia" (np. ssanie cukierka) albo mylenie ćwiczeń logopedycznych z miofunkcjonalnymi. Drugi błąd to założenie, że każde gryzienie lub żucie automatycznie wzmacnia wargi. Warto zawsze wrócić do celu: wargi i tor oddechowy.
Wskazówką są sformułowania o "rehabilitacji oddychania", "nawyku oddychania przez usta", "domknięciu warg" i "mięśniu okrężnym ust". Wtedy najczęściej prawidłowe będą odpowiedzi związane z treningiem mięśniowym okolicy ust, a nie z ćwiczeniami wyłącznie artykulacyjnymi.
Najlepiej tworzyć fiszki: nazwa metody/pomocy → cel ćwiczenia → co usprawnia (wargi, język, oddychanie, połykanie). Pomaga też grupowanie: "pomoce miofunkcjonalne" vs "ćwiczenia artykulacyjne". Na egzaminie często sprawdza się właśnie dopasowanie nazwy do funkcji.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 32% zdających egzamin. bardzo trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ z zakresu profilaktyki i rehabilitacji czynnościowej w stomatologii dziecięcej
  • Podręczniki i skrypty z terapii miofunkcjonalnej oraz stomatologii wieku rozwojowego (dobrane według wykazu dla MED.2)
  • Konspekty ćwiczeń i procedur gabinetowych stosowanych w pracy higienistki stomatologicznej (zalecenia prowadzącego i producentów pomocy)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego