W resuscytacji krążeniowo-oddechowej w ramach BLS (podstawowe zabiegi resuscytacyjne) u osoby dorosłej przyjmuje się schemat 30 uciśnięć klatki piersiowej i 2 oddechy ratownicze. Oznacza to, że po wykonaniu serii 30 uciśnięć wykonuje się dwa skuteczne wdmuchnięcia powietrza (z widocznym uniesieniem klatki piersiowej), po czym wraca się do kolejnych uciśnięć.
Odpowiedź "2 wdmuchnięcia powietrza" jest poprawna, bo odpowiada klasycznemu stosunkowi 30:2 stosowanemu w nauczaniu BLS u dorosłych, gdy ratownik jest w stanie prowadzić zarówno uciski, jak i wentylację. Celem takiego podziału jest utrzymanie przepływu krwi dzięki uciśnięciom, a jednocześnie okresowe dostarczenie tlenu przez oddechy.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "1 wdmuchnięcie powietrza" zaniża liczbę oddechów w cyklu i nie odpowiada standardowemu algorytmowi 30:2; może wynikać z mylenia procedur lub chęci "oszczędzania czasu", ale w tej formie nie jest to prawidłowy schemat.
- "3 wdmuchnięcia powietrza" i "4 wdmuchnięcia powietrza" zawyżają liczbę oddechów w cyklu. Zbyt długa przerwa na wentylację zmniejsza ciągłość uciśnięć, a to pogarsza utrzymanie perfuzji.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać, że w typowym pytaniu o cykl RKO u dorosłych, jeżeli w treści jest mowa o "30 uciśnięciach", to brakującym elementem jest zwykle "2 oddechy". Jednocześnie należy pamiętać, że szkolenia mogą omawiać także warianty bez oddechów (same uciski) dla osób nieprzeszkolonych lub niechętnych do wentylacji, ale w tym pytaniu wyraźnie chodzi o schemat z oddechami.
