Uczulenie na światło słoneczne (fotosensytywność) to skłonność skóry do nieprawidłowej, nasilonej reakcji po ekspozycji na promieniowanie – może mieć charakter fototoksyczny lub fotoalergiczny. W praktyce oznacza to zwiększone ryzyko rumienia, świądu, wysypki, przebarwień lub zaostrzenia istniejących dermatoz po kontakcie ze słońcem.
Właśnie dlatego odpowiedź "helioterapii" jest właściwa: helioterapia polega na celowym wykorzystywaniu promieniowania słonecznego jako czynnika terapeutycznego/zabiegowego. Jeśli problemem jest nadwrażliwość na światło, to zastosowanie metody opartej na słońcu bezpośrednio zwiększa prawdopodobieństwo działań niepożądanych i może pogorszyć stan skóry.
Pozostałe propozycje nie są trafne, bo nie bazują na ekspozycji na światło:
- "krioterapii" – wykorzystuje działanie niskiej temperatury. Może mieć własne przeciwwskazania (np. związane z tolerancją zimna), ale "uczulenie na słońce" nie jest tu czynnikiem kluczowym.
- "hydroterapii" – opiera się na wodzie (temperatura, ciśnienie, kąpiele). Nadwrażliwość na światło nie jest typowym przeciwwskazaniem wynikającym z mechanizmu tej metody.
- "presoterapii" – to zabieg uciskowy (drenaż mechaniczny). Jego ryzyka dotyczą głównie układu krążenia/limfatycznego i stanu tkanek, a nie reakcji na promieniowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o przeciwwskazania szukaj związku przyczynowego między czynnikiem wywołującym problem (tu: światło) a tym, co jest wykorzystywane w zabiegu (tu: słońce). To zwykle najszybsza i najbezpieczniejsza metoda rozumowania.
