Hamulce bębnowe różnią się m.in. sposobem "ustawienia" szczęk względem kierunku obrotu bębna oraz sposobem ich rozpierania. W układzie simplex (często określanym jako układ szczęki wiodącej i wleczonej) przy ruchu do przodu:
- jedna szczęka staje się wiodąca (ma większą skuteczność dzięki efektowi samowzmacniania),
- druga jest wleczona (hamuje słabiej w tym samym kierunku obrotu).
Typową cechą rozpoznawczą układu simplex na schematach szkolnych jest to, że konstrukcja nie "dubluje" działania wiodącego dla obu szczęk jednocześnie (jak w duplex). Zamiast tego układ jest asymetryczny pod względem skuteczności obu szczęk w danym kierunku jazdy.
Dlaczego odpowiedź "A" jest właściwa? Ponieważ w tym zadaniu należy wskazać rysunek przedstawiający właśnie układ simplex, a w kluczu poprawnych odpowiedzi oznaczono go literą "A".
Dlaczego pozostałe litery są błędne w kontekście rozpoznawania simplex?
- Odpowiedź odpowiadająca schematowi typu duplex jest błędna, bo w duplex (dla jazdy do przodu) dąży się do uzyskania dwóch szczęk wiodących, co zmienia budowę/rozmieszczenie elementów wykonawczych i zasadę pracy.
- Odpowiedź odpowiadająca schematowi typu servo (samowzmacniającego) jest błędna, bo w servo szczęki są "sprzężone" w sposób zwiększający samowzmacnianie i inne są zależności sił oraz elementy łączące.
- Odpowiedź przedstawiająca inny wariant lub uproszczony rysunek, który nie pokazuje układu wiodąca–wleczona, również nie spełnia definicji simplex.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy rozpoznajesz układ na rysunku, nie kieruj się samą obecnością dwóch szczęk (to ma większość hamulców bębnowych). Szukaj cech funkcjonalnych: jak szczęki są rozpierane i czy konstrukcja daje jedną czy dwie szczęki wiodące w danym kierunku obrotu.
