Układ pełniący funkcję transoptora (optoizolatora) służy do przeniesienia informacji (sygnału sterującego lub logicznego) z jednego obwodu do drugiego bez bezpośredniego połączenia elektrycznego między nimi. Realizuje się to przez sprzężenie optyczne: po stronie wejściowej pracuje zwykle dioda LED, a po stronie wyjściowej element światłoczuły (np. fototranzystor lub fotodioda). Dzięki temu uzyskuje się separację galwaniczną, która poprawia bezpieczeństwo i odporność na zakłócenia.
Odpowiedź "generatora" jest niepoprawna, ponieważ generator ma za zadanie wytwarzać przebiegi (np. sinus, prostokąt) o określonej częstotliwości. Sam transoptor niczego nie generuje – jedynie przekazuje stan/zmianę sygnału przez barierę izolacji.
Odpowiedź "zasilacza" jest niepoprawna, bo zasilacz ma funkcję dostarczania energii i utrzymywania odpowiednich napięć/prądów (często ze stabilizacją). Transoptor nie stanowi źródła zasilania; w typowych aplikacjach wymaga osobnego zasilania po stronie wejściowej i (często) osobnego po stronie wyjściowej.
Odpowiedź "wzmacniacza" również nie pasuje jako podstawowa funkcja. Wzmacniacz ma zwiększać amplitudę sygnału (napięcia, prądu lub mocy) przy zachowaniu jego kształtu w określonym paśmie. Transoptor może pośrednio kształtować prąd wyjściowy (np. przez wzmocnienie prądowe fototranzystora), ale jego kluczową rolą jest izolacja i bezpieczne sprzęgnięcie sygnałów, a nie liniowe wzmacnianie.
W praktyce transoptory spotyka się m.in. w sterowaniu elementami mocy (triaki, tranzystory, przekaźniki półprzewodnikowe), w interfejsach wejść/wyjść PLC oraz w układach pomiarowych, gdzie ważne jest ograniczenie wpływu zakłóceń i unikanie pętli masy. Na egzaminie warto kojarzyć transoptor z hasłami: LED + element światłoczuły, separacja galwaniczna, przeniesienie sygnału przez światło.
