W logice cyfrowej kluczowe jest rozróżnienie dwóch osi pojęć: (1) kombinacyjny vs sekwencyjny oraz (2) synchroniczny vs asynchroniczny.
Układ sekwencyjny to taki, w którym wyjścia zależą od bieżących wejść oraz od stanu wewnętrznego (czyli "pamięci" układu). Ten stan wewnętrzny jest efektem wcześniejszych sygnałów, więc praktycznie mówimy, że wyjścia zależą od poprzednich stanów układu.
Asynchroniczność oznacza, że działanie (zmiany stanów i wyjść) nie jest ograniczone do ściśle wyznaczonych chwil przez wspólny zegar. Zmiany mogą następować w reakcji na zmiany sygnałów wejściowych, czyli "w dowolnym momencie" pracy (z zastrzeżeniem opóźnień propagacji, hazardów itp.).
Dlatego odpowiedź: "od stanu wejść oraz od poprzednich stanów układu w dowolnym momencie jego działania" poprawnie łączy oba elementy definicji: zależność od historii stanu (sekwencyjność) oraz brak ograniczenia do konkretnych odcinków czasu (asynchroniczność).
Pozostałe odpowiedzi wskazują typowe pomyłki:
- Stwierdzenie o zależności jedynie od stanu wejść opisuje układ kombinacyjny, bo pomija pamięć i historię stanów.
- Wariant z "ściśle określonymi odcinkami czasu" sugeruje działanie synchroniczne (zegarowe), a więc nie pasuje do asynchroniczności.
- Wariant łączący poprzednie stany, ale tylko w określonych odcinkach czasu, miesza sekwencyjność (prawidłowo) z synchronicznością (błędnie dla układu asynchronicznego).
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: sekwencyjny = pamięć, a asynchroniczny = brak wspólnego zegara narzucającego chwile zmian.
