W opisie podano jednocześnie elementy zachowanych kompetencji oraz ograniczeń poznawczych. Kluczowe są: umiejętność czytania i pisania, dobra pamięć mechaniczna oraz świadomość własnych deficytów. Taki zestaw cech zwykle oznacza, że osoba potrafi opanować podstawowe umiejętności szkolne i funkcjonować względnie samodzielnie w znanych sytuacjach, ale uczy się wolniej i gorzej radzi sobie z zadaniami wymagającymi elastyczności, planowania i jednoczesnego kontrolowania kilku czynności.
Odpowiedź "lekkim" pasuje, ponieważ w stopniu lekkim częściej obserwuje się:
- możliwość opanowania czytania i pisania (czasem z trudnościami, ale osiągalną),
- lepsze działanie pamięci mechanicznej niż rozumowania abstrakcyjnego,
- spowolnienie spostrzegania i uczenia się,
- wyraźne trudności w zadaniach złożonych oraz przy podzielności uwagi,
- częściową krytykę i świadomość ograniczeń (zwłaszcza w bezpiecznym, wspierającym środowisku).
Odpowiedź "umiarkowanym" jest nieadekwatna, bo przy tym stopniu częściej występują większe trudności w opanowaniu umiejętności szkolnych i w samodzielnym wykonywaniu wielu czynności bez stałego wsparcia. W praktyce asystenta oznacza to zwykle potrzebę częstszego instruktażu, nadzoru i upraszczania zadań do krótkich, jednoetapowych czynności.
Odpowiedź "znacznym" nie pasuje, ponieważ przy znacznym stopniu ograniczenia dotyczą zazwyczaj nie tylko tempa i złożoności, ale także podstawowej komunikacji, samodzielności i uczenia się w zakresie czynności życia codziennego. Wówczas umiejętność czytania i pisania jest znacznie rzadsza, a kluczowe stają się proste schematy uczenia, rutyna i stała obecność opiekuna/asystenta.
Odpowiedź "głębokim" jest błędna, bo w tym stopniu dominują bardzo duże ograniczenia w funkcjonowaniu poznawczym i adaptacyjnym, a wsparcie koncentruje się na podstawowych potrzebach, bezpieczeństwie i komunikacji na poziomie bardzo prostych sygnałów. Opisane cechy (czytanie, pisanie, świadomość deficytów) są z tym stopniem niespójne.
Wskazówka egzaminacyjna: w opisach stopni szukaj równowagi między tym, co osoba potrafi (np. czytanie/pisanie, samowiedza), a tym, co sprawia jej trudność (np. podzielność uwagi, zadania wieloetapowe). To zwykle najpewniej różnicuje stopień lekki od cięższych.
