DECT (Digital Enhanced Cordless Telecommunications) jest standardem łączności bezprzewodowej wykorzystywanym głównie w telefonii bezprzewodowej oraz rozwiązaniach abonenckich (np. telefony, słuchawki, systemy bazowe w budynkach). Kluczową cechą, którą często sprawdza się na egzaminach, jest pasmo częstotliwości pracy.
Zakres 1880–1900 MHz odpowiada pasmu około 1,9 GHz, typowemu dla DECT w obszarze europejskim (ETSI). W praktyce instalatorskiej ta wiedza pomaga m.in. w:
- rozpoznawaniu technologii po parametrach radiowych urządzenia,
- odróżnianiu DECT od Wi‑Fi/Bluetooth, które zwykle kojarzą się z 2,4 GHz,
- analizowaniu możliwych zakłóceń i planowaniu współistnienia systemów radiowych w obiekcie.
Dlaczego pozostałe zakresy nie pasują?
- 900–1200 MHz może kojarzyć się z innymi systemami radiowymi (np. różne rozwiązania w okolicach 900 MHz), ale nie jest to typowe pasmo DECT w Europie. To częsta pułapka wynikająca z podobieństwa zapisu "900" do "1900".
- 2400–2483,5 MHz to popularne pasmo ISM 2,4 GHz wykorzystywane m.in. przez Wi‑Fi i Bluetooth. Ponieważ użytkownicy spotykają je na co dzień, łatwo o błędne skojarzenie i wybór tej odpowiedzi "z rozpędu".
- 2446,5–2483,5 MHz jest podzakresem pasma 2,4 GHz. Taki zapis może wyglądać "bardziej technicznie", ale nadal wskazuje na obszar 2,4 GHz, a nie na 1,9 GHz charakterystyczne dla DECT.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się jednocześnie 1,9 GHz oraz 2,4 GHz, a pytanie dotyczy DECT, właściwy wybór zwykle będzie związany z 1,9 GHz (zakres 1880–1900 MHz).
