Prawidłowa odpowiedź: iskiernik gazowy dwuelektrodowy. Taki element jest stosowany w ochronie przeciwprzepięciowej i w układach, w których celem jest bezpieczne odprowadzenie krótkotrwałego impulsu (np. od wyładowań atmosferycznych lub łączeń) oraz ograniczenie różnic potencjałów między przewodzącymi częściami instalacji.
Istota działania polega na tym, że w warunkach normalnych iskiernik praktycznie nie przewodzi (ma bardzo dużą rezystancję), natomiast po przekroczeniu napięcia zapłonu następuje jonizacja gazu i powstaje przewodzący kanał wyładowania. Dzięki temu energia przepięcia może zostać skierowana do toru odprowadzającego (zwykle do uziemienia), co ogranicza zagrożenie dla izolacji oraz urządzeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- Warystor jest elementem o nieliniowej charakterystyce napięcie–prąd (zwykle tlenkowym), ograniczającym przepięcia przez "ściskanie" napięcia. To inny mechanizm niż zapłon wyładowania w gazie, a symbole graficzne warystora na schematach są odmienne.
- Tyrystor to element półprzewodnikowy sterowany (łącznik), używany głównie w energoelektronice do sterowania mocą. Nie jest typowym elementem wyrównywania potencjałów w sensie ochronników przepięć i ma inny symbol.
- Ogranicznik z otwartym iskiernikiem odnosi się do rozwiązania konstrukcyjnie różnego od iskiernika gazowego (zamkniętego w obudowie z gazem). W praktyce rozróżnienie tych nazw ma znaczenie, bo wiąże się z inną budową i często innym oznaczeniem na schematach.
W przygotowaniu do egzaminu warto ćwiczyć rozpoznawanie symboli wraz z funkcją elementu: czy jest to element zapłonowy (iskiernik), nieliniowy (warystor), czy przełączający (tyrystor). To ogranicza ryzyko pomyłek wynikających z samego skojarzenia, że "wszystko jest od przepięć".
