Urządzenie przedstawiane w tego typu zadaniach jako niewielki, elektroniczny przyrząd z końcówką pomiarową i wyświetlaczem to najczęściej termometr douszny. Jego przeznaczeniem jest pomiar ciepłoty ciała w uchu, czyli w przewodzie słuchowym zewnętrznym. W praktyce opiekuńczo‑pielęgnacyjnej jest to metoda ceniona za krótki czas pomiaru i wygodę, zwłaszcza gdy pacjent ma ograniczoną współpracę lub trudno wykonać dłuższy pomiar inną drogą.
Dlaczego poprawne jest "pomiaru ciepłoty ciała w uchu."? Ponieważ termometr douszny jest skonstruowany do kontaktu z okolicą ucha (końcówka z osłonką jednorazową), a wynik prezentuje na wyświetlaczu. W opiece ważne jest też przestrzeganie zasad higieny (np. stosowanie osłonek) i prawidłowe ułożenie końcówki, aby odczyt był miarodajny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "badania ostrości wzroku." — ostrość wzroku ocenia się tablicami optotypów, testami do bliży lub innymi narzędziami okulistycznymi. Termometr nie mierzy funkcji wzroku.
- "wykonywania inhalacji." — inhalacje wykonuje się nebulizatorem/inhalatorem, który wytwarza aerozol z leku lub soli fizjologicznej. Termometr nie generuje aerozolu ani nie służy do terapii oddechowej.
- "badania słuchu." — do diagnostyki słuchu używa się urządzeń audiometrycznych i specjalistycznych testów. Termometr douszny może znajdować się blisko ucha, ale jego funkcja jest inna: pomiar temperatury.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się różne procedury (badanie, terapia, pomiar), najpierw rozpoznaj, czy urządzenie jest pomiarowe (z wyświetlaczem i końcówką pomiarową) czy terapeutyczne (np. generuje mgiełkę). To ułatwia szybkie wykluczenie inhalacji i badań narządów zmysłów.
