Pomiar temperatury obudowy i łożysk urządzenia napędowego jest typowym elementem diagnostyki eksploatacyjnej: wzrost temperatury może wskazywać m.in. na zbyt duże tarcie w łożysku, problemy ze smarowaniem, niewspółosiowość, przeciążenie lub niewłaściwe chłodzenie.
W praktyce spotyka się dwie główne grupy rozwiązań:
- Pomiary kontaktowe – czujnik ma fizyczny kontakt z mierzonym elementem (np. sonda temperatury, termopara, czujnik rezystancyjny). Zaletą jest mniejsza zależność od własności powierzchni, wadą: konieczność dostępu i ryzyko/utrudnienie pomiaru przy elementach w ruchu.
- Pomiary bezkontaktowe – pomiar opiera się na promieniowaniu podczerwonym (np. pirometr, kamera termowizyjna). Zaletą jest szybkość i bezpieczeństwo (często bez dotykania nagrzanych części), wadą: wpływ emisyjności, odbić i warunków otoczenia.
Prawidłowy wybór urządzenia pomiarowego powinien uwzględniać: warunki pracy (ruch/postój), dostęp do punktu pomiarowego, wymagany czas reakcji i dokładność oraz zasady BHP (np. unikanie dotykania elementów gorących i obracających się).
Warianty odpowiedzi powinny jednoznacznie wskazywać konkretny przyrząd (np. pirometr, kamera termowizyjna, termometr kontaktowy/sonda). Odpowiedzi niepasujące to takie, które nie mierzą temperatury (np. mierniki elektryczne) albo nie są przeznaczone do takich zastosowań bez dodatkowych przetworników. Ponieważ w dostarczonych danych brak treści opcji A–D, nie można rzetelnie wykazać, dlaczego akurat wskazanie "D" jest właściwe na poziomie klucza odpowiedzi.
