Skręcalność właściwa (rotacja optyczna) jest parametrem charakteryzującym substancje aktywne optycznie, czyli takie, które skręcają płaszczyznę światła spolaryzowanego. W praktyce analitycznej mierzy się kąt skręcenia dla określonych warunków (m.in. długości fali, temperatury, stężenia i drogi optycznej), a następnie odnosi do warunków wzorcowych, co pozwala porównywać wyniki z wymaganiami specyfikacji jakościowej.
Urządzeniem przeznaczonym do takiego pomiaru jest polarymetr, ponieważ pracuje na świetle spolaryzowanym i umożliwia odczyt kąta skręcenia wywołanego przez badaną substancję w kuwecie/polarymetrycznej rurce pomiarowej.
Pozostałe propozycje dotyczą innych metod optycznych, dlatego nie są właściwe dla pomiaru skręcalności:
- Fluorymetr służy do pomiaru fluorescencji (emisji światła po wzbudzeniu), a nie do pomiaru skręcania płaszczyzny polaryzacji.
- Refraktometr jest przeznaczony do pomiaru współczynnika załamania światła, co wykorzystuje się np. do oceny stężenia roztworów lub identyfikacji cieczy, ale nie do oceny aktywności optycznej.
- Spektrofotometr mierzy absorbancję/transmitancję w funkcji długości fali i służy do oznaczeń ilościowych lub identyfikacyjnych opartych o pochłanianie promieniowania; nie jest to przyrząd do rotacji optycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "światło spolaryzowane" lub "skręcalność/rotacja optyczna", skojarzenie powinno prowadzić do polarymetrii i polarymetru, a nie do metod opartych o absorbancję, fluorescencję czy refrakcję.
