W pytaniu kluczowym wskazaniem jest zwrot "ustawia się długość fali". Taka czynność jest typowa dla metod optycznych, w których pomiar zależy od tego, jak próbka pochłania lub przepuszcza promieniowanie o danej długości fali. W praktyce laboratoryjnej (także w analizach środowiskowych) dobiera się długość fali do oznaczanej substancji, często wybierając maksimum absorpcji (λmax) lub długość fali zalecaną w procedurze.
Odpowiedź "spektrofotometr." jest właściwa, ponieważ spektrofotometr (np. UV-Vis) pozwala wybrać/ustawić długość fali promieniowania, a następnie mierzyć wielkość optyczną (najczęściej absorbancję). To właśnie możliwość pracy przy określonym λ odróżnia go od wielu innych przyrządów pomiarowych używanych w ochronie środowiska.
- "higrometr." jest niepoprawny: higrometr służy do pomiaru wilgotności powietrza (wilgotności względnej, punktu rosy zależnie od typu), a nie do pracy z promieniowaniem o zadanej długości fali.
- "sonometr." jest niepoprawny: sonometr mierzy poziom dźwięku/hałasu (akustykę środowiskową). Nie ustawia się w nim długości fali promieniowania optycznego; ewentualne "częstotliwości" dotyczą sygnału akustycznego, co jest inną dziedziną pomiarową.
- "aparat Baylisa." jest niepoprawny w tym kontekście: nie jest to standardowa aparatura kojarzona z doborem długości fali w analizie spektrofotometrycznej wykonywanej w laboratoriach środowiskowych. Nawet jeśli nazwa bywa spotykana w opisach określonych układów doświadczalnych, nie odpowiada ona funkcji typowej dla spektrofotometru.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "długość fali", "widmo", "absorbancja" lub "UV-Vis", najczęściej chodzi o spektrofotometrię (spektrofotometr, ewentualnie spektrometr). Jeśli pojawia się "wilgotność" – higrometr; jeśli "hałas" – sonometr. Takie mapowanie pojęć pomaga szybko odsiać dystraktory.
