Najpierw trzeba przeliczyć wartość każdej różnicy inwentaryzacyjnej (ilość × cena jednostkowa), a dopiero potem zastosować zasadę kompensaty.
Nadwyżka produktu A: 100 szt. × 15 zł/szt. = 1 500 zł.
Niedobór produktu B: 80 szt. × 12 zł/szt. = 960 zł.
Kompensata różnic oznacza, że komisja decyduje o wzajemnym "zbilansowaniu" (skompensowaniu) nadwyżek i niedoborów. W praktyce kompensuje się je do wysokości mniejszej wartości, bo tylko taka część może zostać pokryta przez drugą stronę.
Skoro nadwyżka ma wartość 1 500 zł, a niedobór 960 zł, to skompensować można maksymalnie 960 zł. Pozostała część nadwyżki (1 500 zł − 960 zł) nie jest już elementem kompensaty i wymaga odrębnego rozliczenia zgodnie z przyjętymi zasadami.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "960 zł".
- "540 zł" zwykle wynika z pomyłki rachunkowej (np. błędnego przemnożenia lub odejmowania kwot) albo z mylenia cen/ilości.
- "1 500 zł" to wartość samej nadwyżki produktu A, a nie wartość kompensaty (kompensata nie może przekroczyć wartości niedoboru).
- "2 460 zł" to suma 1 500 zł i 960 zł; suma nie opisuje kompensaty, bo kompensata nie polega na dodaniu różnic, tylko na ich wzajemnym pokryciu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "skompensowanie różnic", najpierw policz dwie wartości, a potem wybierz niższą jako wartość kompensaty.
